sevgiliakademyakafamçokdolubirazyalnızkalmayaihtiyacımvar | infertilecommunicationoutoffutilediscussionorfutilediscussionoutofinfertilecommunication?

çeşit çeşit rapor var, yazıyorsun, onaylatıyorsun ("uygun mu" değil "olmuş mu" türünden), gerekli yerlere bir üst yazıyla yolluyorsun. sonra çeşit çeşit görüşme var. önce tarihini belirliyorsun, randevusunu alıyorsun mailleşmesi var, sonra teknik meseleleri var, yardım lazım oluyor çeşitli kapalı devrelerde haberleşip duruyorsun onu bu hatta bekletiyorsun öbür hattı teyit ediyorsun sonra burayı teyit ediyorsun bu sefer öbür hattan haber geliyor tekrar turları dönüyorsun e bir takım zaman kısıtları var kolay değil ama halloluyor, neyse çeşit çeşit görüşme var onlar da görüşülüyor, sen raporlarını yollamışsın bakılacaktır okunacaktır diye... raporunu samimiyetle (sonuç olarak akademik kalıpların, hatta bütün kalıpların dışında) hazırlarsan raporun yüzüne bakıp bu ne böyle der gibi konuşuyorlar, akademik ciddiyetle hazırlarsan bu sefer kim okuyacak bunu diyenler oluyor, bazıları okumuyorlar, bazıları üstünkörü okuyorlar, sonra görüşmeden ne bekliyorsun? ben görüşmelerden geribesleme beklemiyorum. bende de sorun var herhalde, nasıl bir tarzım varsa pek işin detayına inen sorular sorulmuyor bana, hayır sorulsa ben de toplatılarda kavga çıkarabilirim gergin tez izlemeler yaşayabilirim bir eksiğim yok o açıdan (fazlam var). en fazla işin geneline yönelik sorular geliyor. o da iyi. ama doğru işte. doğru söylüyorlar yani. basit. diyebildiğim bu: e öyle. bir de kalıp sorular var, bunların cevabı benim için ya oldukça kişisel ya da cidden incelikli ve fena halde tartışmaya açık. bunları gerçekten yanıtlamaya kalkarsam ne demek istediğim bile çok anlaşılmıyor, kalıp yanıtlar isteniyor aslında ve bu tür yanıtlar vermeyi becerenlerin çalışmaları bana ölesiye tatsız ve sıkıcı geliyor. genelde bu soruları gelecek görüşmelere erteleyerek sırtımdan atıyorum. (gerçekteyse asla yanıtlamayacağım. zaten en sonunda ürün ortaya çıkınca bu sorularla uğraşmayı gerekli görmeyecekler.) orda da toplantı bitiyor. teşekkür ederiz gönülsüzcüm, görüşmek üzere.

meetings fall short. then why all this toil to appoint each other at that specific date? or why leave all the exciting study to write reports and have them "confirmed"? in the researcher's case, communication is not fertile, and this academic type is mere distraction. because during the meetings the researcher effectively eliminates all discussion, and there is a reason to it: it feels that most of these discussions will turn out to be futile attempts at communication.... circular?

ne onlarla ne onlarsız | neither with them, nor without

senin hem kendini, hem diğerlerini daha az yorman için tek başına çalışman gerekiyor, orası öyle. ama tek başınayken çok daha sınırlı tasarılarla yetiniyorsun; yetinmek durumundasın.

yalnız çalışırken planları kuran sensin, anlayan ya da anlamayan sensin, kendine anlatıyorsun, dolayısıyla daha az yazışmayla-konuşmayla kurtarıyorsun. çıtayı koyan, ufku seren sensin, çok ferah tabii, ama aynı zamanda daha az geri-besleme, daha az yenilik, daha az üretim ve daha basit çıktılarla karşı karşıya kalmaya razı olmalısın... yalnızken daha dizginsiz, gelgelelim gerçekte daha 'fakir' bir yaratıcılık işliyor.. kendi başınayken çok zaman süreci zamana yayıp ekip çalışmasını taklit etmeye çalışıyorsun!!

ikna edici bir üretim için anlaşılan zorlukları, yanlış anlamaları ve dirençleri yoğurmak gerekiyor?

you should work alone; in order for you to exhaust neither yourself, nor the others. that's right. but when alone, you have to be content with projects that are more limited.

when working alone, your are the one who sets the plans, who tells or does not tell, you communicate to yourself, so you're ok with less writing-conversating. you are the one who sets the level, and who lays the horizon. it's relieving for sure. but at the same time this means less feed-back, less innovation, less production and much simpler output. when you're alone you are much less restricted, even you're unbridled, however, in fact there operates a rather impoverished creativity. hence you try to imitate teamwork by yourself, through expanding the processes over long periods!!

it seems, for a convincing production, it is necessary to wrestle through obstacles, misunderstandings and resistances.